Cantareiras: Día das Letras Galegas 2025 con raíces

O Día das Letras Galegas 2025 está dedicado ás cantareiras, mulleres que, con voz firme e pandeireta na man, fixeron da tradición oral galega un canto de resistencia, beleza e comunidade. En SomosOcéano rendémoslles tributo con deseños inspirados nas raíces que nos conectan coa nosa historia.

Este 17 de maio celebramos o Día das Letras Galegas 2025 cunha homenaxe que soa a pandeireta, copla e memoria viva: a das cantareiras e pandereteiras galegas. A Real Academia Galega escolleu para esta edición sete mulleres que representan o corazón da tradición oral, esa que se transmitía de boca en boca, entre risos, traballo e festa.

Adolfina e Rosa Casás Rama (Cerceda), Eva Castiñeira Santos (Muxía) e Manuela Lema, Teresa García Prieto, Prudencia e Asunción Garrido Ameixenda (Malpica) son as protagonistas dunha celebración coral, de voces que gardaron a lingua, os saberes populares e a identidade do noso pobo cando máis falta facía.

As cantareiras galegas foron moito máis ca músicas: foron arquivo vivo, cronistas da súa terra, mulleres que puxeron en valor a palabra cantada, en galego, como herdanza e como resistencia. Coas pandeiretas, deron ritmo á vida das aldeas, ás foliadas, aos seráns, aos encontros onde todo fluía ao son dunha copla improvisada.

As Pandeireteiras de Mens na praza da Quintana con Manuel Cajaraville Pensado.
Fonte: Fondo da Agrupación Folclórica Aturuxo. Arquivo do Patrimonio Oral da Identidade (APOI) do Museo do Pobo Galego

O Día das Letras 2025 é tamén unha xusta reparación: durante anos, as súas voces quedaron á sombra do gaiteiro, do músico recoñecido. Mais foron elas quen mantiveron acesa a chama da nosa cultura tradicional. Por iso, hoxe dicimos con orgullo: sen cantareiras, Galicia non sería a mesma.

Collage de imaxes de cantareiras dende Pinterest, Galicia.gal e Archivo do Reino de Galicia.

En SomosOcéano, deixámonos guiar por ese legado para crear deseños que celebran o que somos. Os calcetíns Gaitas e panderetas, dispoñibles en azul e verde, son unha homenaxe directa a esas mulleres que fixeron da música popular unha forma de vida.
Tamén os nosos Pañuelo, inspirados nas cachemiras dos panos tradicionais galegos, ou os Cadros en verde e azul, que nos lembran ás saias e mandís das nosas avoas, nacen desa mesma vontade de conectar moda e memoria.

Porque a tradición non é cousa do pasado: camiña con nós, soa nos pés, latexa en cada detalle.

Este 17 de maio, celebremos o galego, celebremos as mulleres que cantaron por nós, e celebremos as raíces que nos manteñen en pé.